Avrupa’nın Nehirlerinde Su Seviyeleri Düşerken, Tedarik Zinciri Riskleri Yükseliyor.

Avrupa’nın önemli nehirlerinde su seviyeleri azaldıkça, yük gemileri daha az ürün taşımak zorunda kalıyor. Gemi başına daha az yük; daha kısıtlı taşıma kapasitesi, daha yüksek lojistik maliyetleri ve su yollarına bağımlı şirketler üzerinde daha fazla baskı anlamına geliyor.

Ancak lojistik, bu sorunların baş gösterdiği ilk durak. Nehirlerdeki debinin azalması, enerji santrallerinin ihtiyaç duyduğu soğutma suyunu da kısıtlayabiliyor ve talebin zaten yüksek olduğu bir dönemde elektrik arzı üzerinde ek baskı yaratıyor. Yükselen enerji maliyetleri ise doğrudan üretim maliyetlerine yansıyor.

Tek bir problem. Birden fazla etkilenen süreç.

Satın Alma ve Tedarik Zinciri liderleri açısından iklim kaynaklı dalgalanmalar; jeopolitik riskler, enerji fiyatları ve hammadde fiyatlarındaki oynaklıkla birlikte yönetilmesi gereken, tekrar eden bir risk haline geliyor.

Peki proaktif Satın Alma ve Tedarik Zinciri liderleri nasıl hareket ediyor?

• Taşıma yöntemlerini çeşitlendiriyorlar: Kritik su yolu güzergâhları için demiryolu ve karayolu alternatiflerini belirliyor ve gerektiğinde devreye alınabilecek şekilde sözleşmelere dahil ediyorlar.

• Stratejik stokları konumlandırıyorlar: Kapasite daralmadan önce, iklim koşullarına duyarlı güzergâhlar için tampon stoklar oluşturuyorlar.

• Enerji sözleşmelerini önceden güvence altına alıyorlar: Talep zirveye çıkmadan harekete geçerek mevsimsel fiyat artışlarına maruz kalma riskini azaltıyorlar.

• Su yollarına bağımlı koridorları haritalandırıyorlar: Düşük su seviyelerinden etkilenebilecek kritik tedarikçileri, üretim tesislerini ve lojistik akışlarını önceden belirliyorlar.

Amaç bir sonraki aksamanın ne zaman yaşanacağını tahmin etmek değil.Amaç, o aksama geldiğinde elinizde alternatiflerin olmasını sağlamak.